Σύγχρονο αγωνιστικό Γουσού

Χρονολογική εξέλιξη

Το σύγχρονο αγωνιστικό Γουσού (竞技武术· jìngjì wǔshù) είναι η τυποποιημένη αθλητική μορφή των κινεζικών πολεμικών τεχνών. Διαμορφώθηκε κυρίως μετά την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και εξελίχθηκε σταδιακά σε διεθνές άθλημα με ενιαίους κανονισμούς, καθορισμένες κατηγορίες, συστήματα βαθμολόγησης και παγκόσμιες διοργανώσεις.

Περιλαμβάνει δύο βασικούς αγωνιστικούς κλάδους:

 

• • Taolu (套路· tàolù): αγωνιστικές ρουτίνες άοπλων και ένοπλων τεχνικών

• • Sanda (散打· sǎndǎ): ελεύθερη μάχη πλήρους επαφής

1. Πρόδρομη φάση

1928 — Η εμπειρία του Guoshu

Η ίδρυση του Κεντρικού Ινστιτούτου Guoshu (中央国术馆· Zhōngyāng Guóshù Guǎn) στο Ναντζίνγκ αποτέλεσε ένα σημαντικό προηγούμενο εθνικής οργάνωσης των κινεζικών πολεμικών τεχνών.

Το Ινστιτούτο επιδίωξε να συγκεντρώσει διαφορετικές σχολές, να οργανώσει την εκπαίδευση δασκάλων και να θεσπίσει κοινές εξετάσεις και αγώνες. Ωστόσο, το σημερινό αγωνιστικό Γουσού δεν αποτελεί άμεση συνέχεια του συστήματος Guoshu. Διαμορφώθηκε συστηματικά μετά την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας το 1949, μέσα σε διαφορετικό πολιτικό, εκπαιδευτικό και αθλητικό πλαίσιο.

 

2. Κρατική τυποποίηση στην Κίνα

1949–1952 — Έναρξη της σύγχρονης αθλητικής κατεύθυνσης

Μετά το 1949 άρχισε η συστηματική συγκέντρωση, μελέτη και επιλογή τεχνικού υλικού από διαφορετικές παραδοσιακές πολεμικές τέχνες. Στόχος ήταν η δημιουργία ενός οργανωμένου συστήματος φυσικής αγωγής, μαζικής άσκησης και αγωνιστικής παρουσίασης.

Το 1952 ιδρύθηκε η Κρατική Επιτροπή Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (国家体育运动委员会· Guójiā Tǐyù Yùndòng Wěiyuánhuì), η οποία ανέλαβε κεντρικό ρόλο στην οργάνωση και την τυποποίηση του Γουσού.

 

1953 — Εθνική Συνάντηση Παραδοσιακών Αθλημάτων

Το 1953 πραγματοποιήθηκε στην Τιαντζίν η Εθνική Συνάντηση Επίδειξης και Αγώνων Παραδοσιακών Αθλημάτων. Στη διοργάνωση παρουσιάστηκαν διάφορες πολεμικές τέχνες, παραδοσιακά αθλήματα και σωματικές πρακτικές.

Το γεγονός έδωσε στο Γουσού μεγαλύτερη θεσμική προβολή και το ενέταξε στη γενικότερη προσπάθεια διαμόρφωσης ενός εθνικού συστήματος φυσικής αγωγής.

 

1956 — Πρώτες σημαντικές τυποποιημένες ρουτίνες

Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 άρχισε η σύνθεση και η συστηματοποίηση εκπαιδευτικών ρουτινών βασισμένων σε επιλεγμένο υλικό παραδοσιακών στιλ.

Στην ανάπτυξη της σύγχρονης εκδοχής του Changquan (长拳· Chángquán), δηλαδή της «Μακριάς Γροθιάς», συμμετείχαν σημαντικοί δάσκαλοι και ερευνητές, μεταξύ των οποίων οι Li Tianji (李天骥· Lǐ Tiānjì), Cai Longyun (蔡龙云· Cài Lóngyún) και Fu Zhongwen (傅钟文· Fù Zhōngwén).

Την ίδια περίοδο δημιουργήθηκε η Απλοποιημένη Ρουτίνα Taijiquan 24 Στάσεων (二十四式简化太极拳· Èrshísì Shì Jiǎnhuà Tàijíquán). Σχεδιάστηκε για μαζική διδασκαλία, ευκολότερη εκμάθηση και βελτίωση της φυσικής κατάστασης.

Ο Li Tianji συνδέεται επίσης με τη δημιουργία της Απλοποιημένης Ρουτίνας Taijijian 32 Στάσεων (三十二式太极剑· Sānshí’èr Shì Tàijíjiàn), δηλαδή της τυποποιημένης φόρμας σπαθιού Taiji.

 

1957 — Έρευνα και καταγραφή πολεμικών συστημάτων

Η Κρατική Επιτροπή Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού ξεκίνησε συστηματικότερη έρευνα για την καταγραφή παραδοσιακών σχολών, άοπλων ρουτινών, όπλων και μεθόδων άσκησης.

Η διαδικασία αυτή είχε διπλό σκοπό: αφενός τη διάσωση και μελέτη της πολεμικής κληρονομιάς και αφετέρου την επιλογή υλικού που μπορούσε να ενταχθεί στο νέο εκπαιδευτικό και αγωνιστικό σύστημα.

 

Σεπτέμβριος 1958 — Ίδρυση της Ένωσης Γουσού Κίνας

Τον Σεπτέμβριο του 1958 ιδρύθηκε η Ένωση Γουσού Κίνας (中国武术协会· Zhōngguó Wǔshù Xiéhuì), γνωστή διεθνώς ως Chinese Wushu Association — CWA.

Η Ένωση ανέλαβε την πανεθνική οργάνωση και ανάπτυξη του Γουσού. Κατά την περίοδο αυτή δημιουργήθηκαν:

 

• • τυποποιημένες ρουτίνες,

• • κοινά προγράμματα διδασκαλίας,

• • εθνικοί κανονισμοί αγώνων,

• • συστήματα εκπαίδευσης προπονητών και κριτών,

• • προγράμματα εισαγωγής του Γουσού στη σχολική και πανεπιστημιακή εκπαίδευση.

1959 — Εθνικοί αγωνιστικοί κανονισμοί

Το 1959 εγκρίθηκαν οι πρώτοι ολοκληρωμένοι εθνικοί κανονισμοί αγώνων Γουσού. Την ίδια χρονιά πραγματοποιήθηκε εθνική διοργάνωση Γουσού για νέους, ενώ το άθλημα συμπεριλήφθηκε στους 1ους Εθνικούς Αγώνες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στο Πεκίνο.

Η ένταξη αυτή αναγνώρισε θεσμικά το Γουσού ως οργανωμένο αγωνιστικό άθλημα.

 

Δεκαετία 1960 — Ανάπτυξη των βασικών αγωνισμάτων

Κατά τη δεκαετία του 1960 συνεχίστηκε η διαμόρφωση των βασικών κατηγοριών του αγωνιστικού Taolu.

Το σύγχρονο Nanquan (南拳· Nánquán), δηλαδή η «Νότια Γροθιά», συγκροτήθηκε από τεχνικά και κινητικά στοιχεία διαφορετικών νοτιοκινεζικών στιλ. Σημαντικό ρόλο στη συστηματοποίησή του είχαν ειδικοί και δάσκαλοι από την επαρχία Γκουανγκντόνγκ.

Το 1961 κυκλοφόρησε ένα από τα πρώτα συστηματικά εγχειρίδια του νέου Γουσού. Σταδιακά, η αγωνιστική αξιολόγηση άρχισε να δίνει μεγαλύτερη έμφαση:

 

• • στην τεχνική ακρίβεια,

• • στην ποιότητα της κίνησης,

• • στη δύναμη και την ταχύτητα,

• • στον ρυθμό,

• • στην έκταση των στάσεων,

• • στη συνολική αισθητική και εκφραστικότητα.

1966–1976 — Περιορισμός κατά την Πολιτιστική Επανάσταση

Κατά την Πολιτιστική Επανάσταση η οργανωμένη ανάπτυξη του Γουσού ανακόπηκε σημαντικά. Εκπαιδευτικά ιδρύματα, ερευνητικές δραστηριότητες και επίσημες διοργανώσεις περιορίστηκαν ή διακόπηκαν.

Η επανεκκίνηση της συστηματικής διδασκαλίας και των εθνικών αγώνων άρχισε σταδιακά στις αρχές της δεκαετίας του 1970.

 

3. Επανεκκίνηση και διεθνής προβολή

1970–1974 — Επαναφορά της εκπαίδευσης και των διοργανώσεων

Το 1970 επαναλειτούργησαν τα μαθήματα Γουσού στο Πανεπιστήμιο Φυσικής Αγωγής του Πεκίνου.

Το 1972 η Ομάδα Γουσού του Πεκίνου πραγματοποίησε επίδειξη στο πλαίσιο ασιατικής διοργάνωσης επιτραπέζιας αντισφαίρισης, συμβάλλοντας στην επανεμφάνιση του αθλήματος σε διεθνές περιβάλλον.

Το 1973 δημοσιεύθηκαν αναθεωρημένοι αγωνιστικοί κανονισμοί και πραγματοποιήθηκε εθνική διοργάνωση Γουσού στην επαρχία Σαντόνγκ.

Το 1974 η Εθνική Ομάδα Γουσού της Κίνας πραγματοποίησε περιοδεία επιδείξεων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η επίσκεψη αυτή αποτέλεσε σημαντικό σταθμό για τη γνωριμία του διεθνούς κοινού με το σύγχρονο κινεζικό Γουσού.

 

1979 — Αναθεώρηση του αγωνιστικού συστήματος

Το 1979 συγκροτήθηκε ειδική ομάδα εργασίας για τη μελέτη της διδασκαλίας και της αγωνιστικής πρακτικής του Γουσού. Εκδόθηκαν νέο εκπαιδευτικό υλικό και αναθεωρημένοι κανονισμοί.

Η νέα κατεύθυνση έδωσε μεγαλύτερη έμφαση στη δημιουργικότητα, την τεχνική δυσκολία και τη συνολική παρουσίαση. Έτσι τέθηκαν σταδιακά οι βάσεις για το μεταγενέστερο σύστημα αξιολόγησης της δυσκολίας (难度· ná‌ndù), γνωστής διεθνώς ως Nandu.

Την ίδια περίοδο ξεκίνησε και η πειραματική ανάπτυξη του Sanshou (散手· sǎnshǒu), της αγωνιστικής ελεύθερης μάχης που αργότερα επικράτησε διεθνώς με την ονομασία Sanda (散打· sǎndǎ).

 

1985 — Διεθνής προώθηση της ονομασίας Wushu

Τον Αύγουστο του 1985 πραγματοποιήθηκε στη Σιάν το 1ο Διεθνές Προσκλητήριο Τουρνουά Wushu, με αντιπροσωπείες από 17 χώρες και περιοχές.

Στο πλαίσιο της διοργάνωσης συγκροτήθηκε προπαρασκευαστική επιτροπή για τη δημιουργία διεθνούς ομοσπονδίας και προωθήθηκε η χρήση του κινεζικού όρου Wushu ως ενιαίας διεθνούς ονομασίας του αθλήματος.

 

1986 — Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας Γουσού

Το 1986 ιδρύθηκε το Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας Γουσού της Κίνας (中国武术研究院· Zhōngguó Wǔshù Yánjiūyuàn).

Το Ινστιτούτο αποτέλεσε κεντρικό φορέα έρευνας και διοίκησης, με αρμοδιότητες που περιλάμβαναν:

 

• • την τυποποίηση και τον εκσυγχρονισμό του αθλήματος,

• • την ανάπτυξη της προπονητικής και της αθλητικής επιστήμης,

• • τη μελέτη της σχέσης του Γουσού με την υγεία,

• • την καταγραφή και προστασία της παραδοσιακής κληρονομιάς,

• • την εκπαίδευση προπονητών, αθλητών και κριτών.

1989 — Τυποποίηση αγωνιστικών ρουτινών Taiji

Το 1989 δημιουργήθηκαν σημαντικές συνθετικές και αγωνιστικές ρουτίνες Taiji:

 

• • Taijiquan 42 Στάσεων (四十二式太极拳· Sìshí’èr Shì Tàijíquán), με κύριους δημιουργούς τους Li Deyin (李德印· Lǐ Déyìn) και Men Huifeng (门惠丰· Mén Huìfēng). Η ρουτίνα βασίζεται κυρίως στο στιλ Yang και περιλαμβάνει στοιχεία από τα στιλ Chen, Wu, Wu/Hao και Sun.

• • Chen Taijiquan 56 Στάσεων (五十六式陈式太极拳· Wǔshíliù Shì Chénshì Tàijíquán).

• • Taijijian 42 Στάσεων (四十二式太极剑· Sìshí’èr Shì Tàijíjiàn).

Οι ρουτίνες αυτές συνέβαλαν στη δημιουργία κοινών τεχνικών προτύπων για εθνικές και διεθνείς διοργανώσεις.

 

4. Διεθνοποίηση του αγωνιστικού Γουσού

3 Οκτωβρίου 1990 — Ίδρυση της IWUF

Στις 3 Οκτωβρίου 1990 ιδρύθηκε στο Πεκίνο η Διεθνής Ομοσπονδία Γουσού —International Wushu Federation, IWUF— κατά τη διάρκεια των 11ων Ασιατικών Αγώνων.

Με την ίδρυσή της, το Γουσού απέκτησε ενιαία διεθνή διοίκηση, κοινό σύστημα κανονισμών και οργανωμένο πρόγραμμα παγκόσμιων διοργανώσεων.

 

1991 — Πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γουσού

Το 1ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γουσού πραγματοποιήθηκε το 1991 στο Πεκίνο. Τα βασικά αγωνίσματα Taolu ήταν:

Άοπλα αγωνίσματα

 

• • Changquan (长拳· Chángquán)

• • Nanquan (南拳· Nánquán)

• • Taijiquan (太极拳· Tàijíquán)

Αγωνίσματα όπλων

 

• • Daoshu (刀术· Dāoshù): πλατιά σπάθη

• • Jianshu (剑术· Jiànshù): ίσιο σπαθί

• • Gunshu (棍术· Gùnshù): κοντάρι

• • Qiangshu (枪术· Qiāngshù): λόγχη

Στο πρόγραμμα περιλαμβανόταν επίσης το ανδρικό Sanda/Sanshou.

 

1992 — Δημιουργία των νότιων αγωνισμάτων όπλων

Το 1992 αναπτύχθηκαν δύο ειδικά αγωνίσματα όπλων που ακολουθούν τις κινητικές και τεχνικές αρχές του Nanquan:

 

• • Nandao (南刀· Nándāo): νότια πλατιά σπάθη

• • Nangun (南棍· Nángùn): νότιο κοντάρι

Τα αγωνίσματα χαρακτηρίζονται από δυναμικές στάσεις, εκρηκτική έκφραση δύναμης και τη χρήση χαρακτηριστικών φωνητικών επιφωνημάτων, γνωστών ως Fasheng (发声· fāshēng).

 

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 — Διαμόρφωση του υψηλού αθλητισμού

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 το αγωνιστικό Γουσού εξελίχθηκε σε ολοκληρωμένο σύστημα υψηλού αθλητισμού. Η προπόνηση άρχισε να περιλαμβάνει:

 

• • εξειδικευμένη φυσική προετοιμασία,

• • ανάπτυξη δύναμης, ταχύτητας και ευλυγισίας,

• • συστηματική τεχνική ανάλυση,

• • αθλητική ψυχολογία,

• • κινησιολογική και βιομηχανική υποστήριξη,

• • μεθόδους προπόνησης επηρεασμένες από τη γυμναστική, τις καταδύσεις και άλλα τεχνικά αθλήματα.

1998 — Διοικητική και διεθνής μετατόπιση

Οι αλλαγές στην κινεζική αθλητική διοίκηση συνδέθηκαν με τη σταδιακή μείωση του άμεσου κρατικού ελέγχου και με έναν περισσότερο διεθνή και εμπορικό προσανατολισμό του οργανωμένου αθλητισμού.

Παράλληλα ενισχύθηκαν οι προσπάθειες διεθνούς αναγνώρισης του Γουσού και ένταξής του στο Ολυμπιακό πρόγραμμα.

 

1999 — Προσθήκη νέων διεθνών αγωνισμάτων

Στο 5ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γουσού, το οποίο πραγματοποιήθηκε το 1999 στο Χονγκ Κονγκ, προστέθηκαν τρία νέα αγωνίσματα Taolu:

 

• • Taijijian (太极剑· Tàijíjiàn)

• • Nandao (南刀· Nándāo)

• • Nangun (南棍· Nángùn)

Την ίδια περίοδο ενισχύθηκε η χρήση ατομικά σχεδιασμένων αγωνιστικών ρουτινών, τις οποίες οι αθλητές και οι προπονητές μπορούσαν να προσαρμόζουν στα τεχνικά και σωματικά χαρακτηριστικά κάθε αθλητή.

 

5. Compulsory, Optional και Elite

Στη διεθνή ορολογία του αγωνιστικού Taolu χρησιμοποιούνται οι ακόλουθοι όροι:

 

Υποχρεωτικές ρουτίνες — Compulsory routines

Οι υποχρεωτικές ρουτίνες (规定套路· guīdìng tàolù· αγγλικά: compulsory routines) είναι προκαθορισμένες συνθέσεις κοινές για όλους τους αθλητές μιας κατηγορίας.

Η σειρά των κινήσεων, οι τεχνικές, οι κατευθύνσεις και τα στοιχεία δυσκολίας καθορίζονται από την αρμόδια ομοσπονδία. Επειδή όλοι οι αθλητές παρουσιάζουν την ίδια ρουτίνα, οι κριτές μπορούν να συγκρίνουν άμεσα:

 

• • την ακρίβεια των κινήσεων,

• • τη σταθερότητα,

• • τη δύναμη,

• • τον ρυθμό,

• • την ποιότητα εκτέλεσης.

Προαιρετικές ρουτίνες — Optional routines

Οι προαιρετικές ή ατομικές ρουτίνες (自选套路· zìxuǎn tàolù· αγγλικά: optional routines) σχεδιάζονται από τον αθλητή και τον προπονητή του σύμφωνα με τους ισχύοντες αγωνιστικούς κανόνες.

Η χορογραφία μπορεί να προσαρμοστεί ώστε να αναδεικνύει τα δυνατά σημεία του αθλητή. Παράλληλα πρέπει να περιλαμβάνει τις απαιτούμενες τεχνικές ομάδες και τα στοιχεία δυσκολίας που έχουν δηλωθεί πριν από τον αγώνα.

Ο όρος optional δεν σημαίνει ότι η εκτέλεση είναι ελεύθερη από κανόνες. Η σύνθεση είναι ατομική, αλλά πρέπει να συμμορφώνεται με συγκεκριμένες τεχνικές, χρονικές και χωρικές προδιαγραφές.

 

Αγωνιστικό επίπεδο κορυφαίων αθλητών — Elite level

Ο αγγλικός όρος elite χρησιμοποιείται για το κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο, δηλαδή για αθλητές και διοργανώσεις υψηλών επιδόσεων. Μπορεί να αποδοθεί ως:

 

• • elite athletes: αθλητές υψηλού επιπέδου

• • elite competition: διοργάνωση κορυφαίου αγωνιστικού επιπέδου

• • elite-level routines: ρουτίνες κορυφαίου επιπέδου

Το elite δεν αποτελεί τρίτο, αυτοτελές είδος ρουτίνας, αντίστοιχο με τα compulsory και optional. Στις κατηγορίες ενηλίκων κορυφαίου επιπέδου —senior elite categories— χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο προαιρετικές ρουτίνες υψηλής δυσκολίας.

 

6. Μετάβαση από τις υποχρεωτικές στις προαιρετικές ρουτίνες

2003 — Αναθεώρηση της βαθμολόγησης

Το 2003 πραγματοποιήθηκε σημαντική αναθεώρηση των διεθνών κανονισμών Taolu. Το νέο σύστημα οργάνωσε τη βαθμολογία σε τρεις βασικούς τομείς:

 

• • ποιότητα κινήσεων —Quality of Movements

• • συνολική εκτέλεση —Overall Performance

• • βαθμός δυσκολίας —Degree of Difficulty ή Nandu

Η δυσκολία μπορούσε να συνεισφέρει έως δύο βαθμούς στο συνολικό άριστα των δέκα. Στο σύστημα εντάχθηκαν άλματα, περιστροφές, ισορροπίες, προσγειώσεις και συνδέσεις τεχνικών διαφορετικού επιπέδου δυσκολίας.

Στο 7ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γουσού στο Μακάο προστέθηκαν επίσης:

 

• • το Duilian (对练· duìliàn), δηλαδή η προσχεδιασμένη μάχη δύο ή περισσότερων αθλητών,

• • οι κατηγορίες γυναικείου Sanda.

2005–2007 — Επικράτηση των optional routines στις elite κατηγορίες

Με την εφαρμογή των αναθεωρημένων κανονισμών, οι υποχρεωτικές ρουτίνες περιορίστηκαν σταδιακά στις κορυφαίες κατηγορίες ενηλίκων. Στις διεθνείς elite διοργανώσεις επικράτησαν οι ατομικά χορογραφημένες optional routines.

Οι υποχρεωτικές compulsory routines συνέχισαν να χρησιμοποιούνται κυρίως:

 

• • στις κατηγορίες παίδων και νέων,

• • σε αναπτυξιακά προγράμματα,

• • σε εξετάσεις και συστήματα διαβάθμισης,

• • σε ορισμένες εθνικές ή ερασιτεχνικές διοργανώσεις,

• • όπου απαιτείται άμεση σύγκριση της ίδιας τεχνικής ύλης.

Το 2007 εισήχθη επίσης η συνοδευτική μουσική στα αγωνίσματα Taijiquan και Taijijian, χωρίς φωνητικό περιεχόμενο.

 

2008–2012 — Πλήρης ενσωμάτωση του Nandu

Κατά την περίοδο αυτή παγιώθηκε το σύστημα αξιολόγησης της ποιότητας των κινήσεων, της συνολικής παρουσίασης και της δηλωμένης δυσκολίας.

Άλματα και περιστροφές 540°, 720° και 900°, δύσκολες ισορροπίες, σύνθετες προσγειώσεις και ακροβατικές συνδέσεις απέκτησαν κεντρική θέση στις προαιρετικές ρουτίνες του elite Taolu.

Η εξέλιξη αυτή αύξησε σημαντικά τις αθλητικές απαιτήσεις, ενίσχυσε όμως και τη συζήτηση σχετικά με την ισορροπία ανάμεσα στην τεχνική πολεμικών τεχνών και στην ακροβατική παρουσίαση.

 

2012–2014 — Τρίτο σύνολο διεθνών compulsory routines

Το τρίτο σύνολο διεθνών υποχρεωτικών ρουτινών εισήχθη το 2012 με αυξημένες τεχνικές απαιτήσεις. Από το 2014 χρησιμοποιήθηκε κυρίως στις κατηγορίες νέων.

Στο σύνολο περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων:

 

• • Taijiquan 39 Στάσεων (三十九式太极拳· Sānshíjiǔ Shì Tàijíquán)

• • Taijijian 36 Στάσεων (三十六式太极剑· Sānshíliù Shì Tàijíjiàn)

Οι ρουτίνες αυτές περιλαμβάνουν προκαθορισμένα στοιχεία δυσκολίας και λειτουργούν ως ενδιάμεσο στάδιο μετάβασης από την αναπτυξιακή εκπαίδευση προς τις προαιρετικές ρουτίνες υψηλού επιπέδου.

 

7. Νεότερες προσθήκες

2015 — Αγωνίσματα παραδοσιακής προέλευσης

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γουσού του 2015 προστέθηκαν ως ειδικά αγωνίσματα:

 

• • Xingyiquan (形意拳· Xíngyìquán)

• • Dadao (大刀· dàdāo)

• • Baguazhang (八卦掌· Bāguàzhǎng)

• • Shuangjian (双剑· shuāngjiàn)

Η ένταξή τους έδειξε ότι το διεθνές αγωνιστικό σύστημα μπορεί να φιλοξενεί επιλεγμένο υλικό παραδοσιακής προέλευσης χωρίς να καταργεί τη διάκριση μεταξύ Παραδοσιακού και σύγχρονου αγωνιστικού Γουσού.

 

2017 — Αναδιοργάνωση του Tuishou

Το Tuishou (推手· tuīshǒu), δηλαδή τα «ωθούντα χέρια», αποτελεί παραδοσιακή άσκηση επαφής του Taijiquan. Αγωνιστικές και επιδεικτικές μορφές του είχαν παρουσιαστεί στην Κίνα ήδη κατά τη δεκαετία του 1980.

Το 2017 πραγματοποιήθηκε ο πρώτος επίσημος εθνικός αγώνας με τη νέα οργανωτική μορφή και τον τίτλο Εθνικός Αγώνας Wushu Taijiquan Tuishou. Το Tuishou, ωστόσο, δεν αποτελεί βασικό αγώνισμα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Γουσού της IWUF.

 

2019 — Νέες ρουτίνες και ομαδικό αγώνισμα

Το 2019 παρουσιάστηκε νεότερο σύνολο υποχρεωτικών ρουτινών, με πιο σύνθετες ακολουθίες, υψηλότερες τεχνικές απαιτήσεις, μεγαλύτερη ταχύτητα και εντονότερη αισθητική παρουσίαση.

Την ίδια χρονιά:

 

• • το ανδρικό Dadao αντικαταστάθηκε από το Shuangdao (双刀· shuāngdāo), δηλαδή τις δύο πλατιές σπάθες,

• • παρουσιάστηκε σε διεθνές επίπεδο το δημιουργικό ομαδικό αγώνισμα Jiti (集体· jítǐ), δηλαδή η ομαδική ρουτίνα.

2021 — Επίσημη παρουσίαση του Bingdao

Το 2021 το Κέντρο Διοίκησης Γουσού της Γενικής Διοίκησης Αθλητισμού της Κίνας παρουσίασε επίσημα το Wushu Bingdao (武术兵道· wǔshù bīngdào).

Το αγώνισμα αποτελεί σύγχρονη αναδιοργάνωση του παλαιότερου Duanbing (短兵· duǎnbīng), δηλαδή της μάχης με κοντό όπλο. Οι αθλητές χρησιμοποιούν ειδικά ασφαλή όπλα και προστατευτική πανοπλία, εκτελώντας ελεγχόμενες επιθέσεις και άμυνες σύμφωνα με τυποποιημένους κανόνες.

Το 2022 εκδόθηκαν δοκιμαστικοί κανονισμοί και το 2023 πραγματοποιήθηκε εθνικό πρωτάθλημα. Το Bingdao δεν αποτελεί ακόμη βασικό αγώνισμα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Γουσού της IWUF.

 

2026 — Ολυμπιακοί Αγώνες Νέων και Taijishan

Το Γουσού εντάχθηκε στο αγωνιστικό πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων Νέων του Ντακάρ 2026, γεγονός που αποτέλεσε σημαντικό βήμα στη διεθνή αναγνώρισή του.

Στο σχετικό πρόγραμμα συμπεριλήφθηκε το Taijishan (太极扇· Tàijíshàn), δηλαδή το Taiji με βεντάλια. Για το νέο αγώνισμα η IWUF ανέπτυξε τυποποιημένη ρουτίνα και εκπαιδευτικό υλικό για αθλητές, προπονητές και κριτές.

 

Η συζήτηση γύρω από την τυποποίηση του Γουσού

Η μετατροπή μέρους των κινεζικών πολεμικών τεχνών σε ενιαίο αγωνιστικό σύστημα προκάλεσε και αντιρρήσεις. Ορισμένοι δάσκαλοι και ασκούμενοι θεωρούν ότι η τυποποίηση, η έμφαση στη βαθμολογία και η αυξανόμενη τεχνική δυσκολία απομάκρυναν το σύγχρονο Taolu από πλευρές της παραδοσιακής πολεμικής πρακτικής.

[Διαβάστε περισσότερα: Παραδοσιακό και Αγωνιστικό Γουσού — Η συζήτηση για την τυποποίηση →]

 

8. Η σημερινή δομή του σύγχρονου αγωνιστικού Γουσού

 

Taolu — Αγωνιστικές ρουτίνες

Το Taolu (套路· tàolù) περιλαμβάνει άοπλες ρουτίνες, ρουτίνες όπλων και σύνθετα αγωνίσματα.

 

Αγωνιστικός χώρος του Taolu

Οι αγώνες Taolu διεξάγονται επάνω σε ειδικό αγωνιστικό τάπητα εγκεκριμένο από τη Διεθνή Ομοσπονδία Γουσού. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της IWUF, ο χώρος των ατομικών αγωνισμάτων και του Duilian (对练· duìliàn) είναι ορθογώνιος, με μήκος 14 μέτρα και πλάτος 8 μέτρα. Περιβάλλεται από ζώνη ασφαλείας πλάτους τουλάχιστον 2 μέτρων και οριοθετείται στις τέσσερις πλευρές του με λευκή γραμμή πάχους 5 εκατοστών. Για το ομαδικό αγώνισμα Jiti (集体· jítǐ) προβλέπεται μεγαλύτερη αγωνιστική επιφάνεια, διαστάσεων 16 × 14 μέτρων, με ζώνη ασφαλείας πλάτους τουλάχιστον 1 μέτρου. Ο ελεύθερος χώρος πάνω από την αγωνιστική επιφάνεια πρέπει να έχει ύψος τουλάχιστον 8 μέτρα, ώστε να εκτελούνται με ασφάλεια τα άλματα, οι περιστροφές και οι τεχνικές με μακριά όπλα. Η αγωνιστική επιφάνεια μπορεί επίσης να είναι υπερυψωμένη κατά 0,60 έως 1 μέτρο.

 

Άοπλα αγωνίσματα

 

• • Changquan (长拳· Chángquán): Μακριά Γροθιά

• • Nanquan (南拳· Nánquán): Νότια Γροθιά

• • Taijiquan (太极拳· Tàijíquán): Γροθιά της Υπέρτατης Αρχής

Αγωνίσματα κοντών όπλων

 

• • Daoshu (刀术· Dāoshù): πλατιά σπάθη

• • Jianshu (剑术· Jiànshù): ίσιο σπαθί

• • Nandao (南刀· Nándāo): νότια πλατιά σπάθη

• • Taijijian (太极剑· Tàijíjiàn): σπαθί Taiji

Αγωνίσματα μακριών όπλων

 

• • Gunshu (棍术· Gùnshù): κοντάρι

• • Qiangshu (枪术· Qiāngshù): λόγχη

• • Nangun (南棍· Nángùn): νότιο κοντάρι

Σύνθετα αγωνίσματα

 

• • Duilian (对练· duìliàn): προσχεδιασμένη μάχη δύο ή περισσότερων αθλητών

• • Jiti (集体· jítǐ): ομαδική ρουτίνα

Στις κατηγορίες ενηλίκων κορυφαίου επιπέδου —senior elite competition— κυριαρχούν οι ατομικά χορογραφημένες optional routines. Η αξιολόγηση βασίζεται στην τεχνική ακρίβεια, στην ποιότητα της κίνησης, στη συνολική παρουσίαση και στην επιτυχημένη εκτέλεση των δηλωμένων στοιχείων Nandu.